Door Cameron Chai
Een onderzoeksteam door Stephan Link van Rice University wordt geleid heeft aangetoond dat de uiterst kleine kanalen van goud nanoparticles elektromagnetische energie kunnen overbrengen die als licht begint en door donkere plasmans die `.' overbrengt
Een verlaten beeld van de aftastenelektronenmicroscoop, toont een 15 micronlijn van 50 nanometer sferisch goud nanoparticles. Bij recht is een fluorescentiebeeld van de zelfde die ketting, met een dunne film van kleurstof Cardiogreen met een laag die wordt bedekt die de opwinding van de 785 NMlaser gebruikt. (De Relatie Laboratorium/Rice University van het Krediet)
Het onderzoekteam toonde ook aan dat zelfs wanordelijke nanoparticles in series die een dikte van 150 NM hebben signalen kunnen overbrengen dan beter de resultaten van vroegere experimenten, waarbij de deur wordt geopend om optoelectronic apparaten vooruit te gaan.
In het laboratorium van Stephan Link's, heeft het onderzoeksteam een techniek ontwikkeld om dunne lijnen van nanoparticles over glassubstraat af te drukken. Het sneed microscopische kanalen in een polymeer over het glassubstraat dat een elektronenstraal gebruikt om de vorm aan de nanoparticlelijnen te verstrekken. Het gebruikte toen capillaire krachten om gouden nanoparticles in de kanalen te deponeren. Na het reinigen van verdwaald blijven nanoparticles en het polymeer, verkreeg het team de lijnen met deeltjes die bij een afstand van een paar nanometers waren.
De resulterende gouden nanoparticlelijnen kunnen een signaal van één deeltje aan de volgende meer dan verscheidene microns verspreiden, een afstand hoger dan vroegere inspanningen en bijna vergelijkbaar met aangetoonde resultaten het gebruiken van goud nanowires.
Plasmons zijn elektronengolven geschikt om door een metaaloppervlakte te reizen wanneer gestoord door een externe elektromagnetische bron zoals licht. Donkere plasmons kunnen niet met licht in wisselwerking staan, aangezien zij geen netto dipoologenblik hebben. De Link verklaarde dat deze wijzen niet volledig donker, in het bijzonder het bestaand van wanorde zijn. Een uiterst kleine dipoolschommeling bestaat zelfs voor de subradiant wijzen en wanneer deze worden gekoppeld, minimaal verspreidend verlies veroorzaken en plasmon transmissie over langere afstanden ondersteunen.
Om de afstand te meten, gebruikte het onderzoeksteam een fluorescente kleurstof om de 15 micron-lange gouden nanoparticlelijnen met een laag te bedekken en mat toen de propagatieafstand van plasmons die door een laser worden opgewekt, gebruikend een photobleaching techniek.
Volgens Link, zijn zilveren nanowires betere plasmon golfcarriers wanneer vergeleken bij gouden tegenhanger. Het team weet dat het een langer kan overbrengen als het zilveren nanoparticles gebruikt en het zal hopelijk dat in ingewikkeldere structuren doen. Deze zilveren nanoparticles kunnen aan andere componenten zoals nanowires in structuren worden gekoppeld die niet anders uitvoerbaar zouden zijn, Verbinden besloten.
Bron: http://www.rice.edu