Door Cameron Chai
Een techniekteam die uit Jennifer Dionne en Jonathan Scholl van de School van Stanford van Techniek bestaan heeft plasmon resonanties van enige metaaldeeltjes onderzocht die neer een diameter van aan 1 NM hebben. De onderzoekstudie zal in het dagboek, Aard worden gemeld.
De techniekonderzoekers Jonathan Scholl van Stanford, Ai Leen Koh en hulpProfessor Jennifer Dionne bij de controles van de krachtige elektronenmicroscoop van de het aftastentransmissie van de Titaan milieu(e-STAM) die onlangs op het Centrum van Stanford voor Wetenschap Nanoscale en Techniek wordt geïnstalleerd. Foto: Andrea Baldi/Jennifer Dionne | De Universiteit van Stanford
De studiebevindingen hebben de grenzen van het plasmonicsgebied uitgebreid om katalytische processen, met inbegrip van quantum gegevensverwerking, kankeronderzoek en behandeling en kunstmatige fotosynthese beter te begrijpen. Dionne verklaarde dat de onderzoekers niet de vruchten van elektronische en optische eigenschappen van deze nanoparticles kunnen oogsten toe te schrijven aan ontoereikende kennis van de wetenschap. Dit document legt de grondslag voor nieuwe terreinen van nanotechnologie die 100 de to10000-atoom grootte ingaan.
Volgens de onderzoekers, zoals nanoparticles, kunnen plasmons andere belangrijke fysische eigenschappen drijven wanneer zij in ultra-kleine ruimten worden beperkt. Dit fenomeen wordt geroepen als quantumbeperking, die de optische en elektroreactie van een deeltje kan controleren dat op zijn grootte en vorm wordt gebaseerd. Deze studie laat onderzoekers toe om de plasmon resonanties van een quantum-gerangschikt plasmonic deeltje met zijn grootte en vorm direct te correleren, voor het eerst.
Dionne informeerde dat dit nieuwe begrip nuttig kan zijn in de bouw van innovatieve photonic of elektronische apparaten rond plasmons' opwinding en opsporing in quantum-gerangschikte deeltjes. Het opent kansen in therapeutiek, bio-weergave, quantumoptica en katalyse.
De onderzoekers gebruikten de krachtige milieuelektronenmicroscoop van de aftastentransmissie (e-STAM), die onlangs op het Centrum voor Wetenschap Nanoscale en Techniek van de Universiteit van Stanford wordt opgesteld, en elektronen de energie-verlies spectroscopie (EELS) de meetkunde en het gedrag van enige nanoparticles te identificeren. De combinatie STAM en PALINGEN stond de onderzoekers toe om de quantumplasmon resonanties van de deeltjes direct te bestuderen.
Scholl verklaarde dat te zijner tijd, deze techniek kan worden gebruikt om lopende reacties waar te nemen om hen te verbeteren. De onderzoekers ontwikkelden een analysemodel gebruikend quantum mechanische principes om de fysica van hun bevindingen te beschrijven. Dit veelzijdige model baant de weg aan verscheidene wetenschappelijke ontwikkelingen.
Bron: http://www.stanford.edu